ราเมงคืออะไร มีกี่แบบ รู้จักประเภทน้ำซุปและเส้นยอดนิยม

ราเมงคืออะไร ทำไมถึงเป็นเมนูญี่ปุ่นยอดนิยม

ความหมายของราเมง

บะหมี่น้ำสไตล์ญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยเส้น น้ำซุป และเครื่องเคียงหลากหลาย

ราเมง (Ramen) คือเมนูบะหมี่น้ำของญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยสามส่วนหลักคือเส้น น้ำซุป และเครื่องเคียง ความซับซ้อนอยู่ที่น้ำซุปซึ่งมักใช้เวลาเคี่ยวนานหลายชั่วโมงจากวัตถุดิบหลากหลาย ทำให้ราเมงแต่ละร้านและแต่ละภูมิภาคมีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ดูข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติและความหมายของราเมงได้ที่ Wikipedia ราเมง

ราเมงต่างจากก๋วยเตี๋ยวทั่วไปอย่างไร

ราเมงมีเอกลักษณ์จากน้ำซุปที่เคี่ยวนาน เส้นเฉพาะแบบ และท็อปปิ้งที่เข้ากับรสชาติของซุป

ก๋วยเตี๋ยวทั่วไปปรุงรสด้วยน้ำปลาและน้ำตาล แต่น้ำซุปราเมงสร้างรสชาติจากกระบวนการเคี่ยวที่ยาวนาน เส้นราเมงทำจากแป้งสาลีผสมน้ำด่างซึ่งให้ความเด้งนุ่มที่ต่างจากเส้นข้าว และท็อปปิ้งอย่างหมูชาชูกับไข่ยางมะตูมออกแบบมาให้เข้ากับรสชาติของซุปโดยเฉพาะ

ทำไมราเมงถึงได้รับความนิยม

มีหลายรสชาติ หลายสไตล์ และสามารถเลือกกินได้ตามความชอบของแต่ละคน

ราเมงไม่มีสูตรตายตัว มีทั้งรสอ่อนสำหรับคนที่ชอบน้ำซุปใส รสเข้มข้นสำหรับคนที่ชอบซุปหนัก และยังแตกต่างกันไปตามภูมิภาคและสูตรของแต่ละร้าน ความหลากหลายนี้ทำให้ราเมงเป็นเมนูที่กินได้ไม่เบื่อ

ต้นกำเนิดของราเมง

ราเมงมีรากมาจากอาหารจีน

ก่อนถูกนำมาปรับรสและพัฒนาในญี่ปุ่นจนกลายเป็นเมนูที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

เชื่อกันว่าราเมงมีต้นกำเนิดจากบะหมี่น้ำจีนที่นำเข้าสู่ญี่ปุ่นในช่วงศตวรรษที่ 19–20 ญี่ปุ่นนำบะหมี่น้ำจีนมาปรับให้เข้ากับวัตถุดิบและรสนิยมของตัวเอง จนพัฒนากลายเป็นราเมงที่มีเอกลักษณ์ต่างจากต้นฉบับอย่างชัดเจน ดูประวัติและความเป็นมาของราเมงเพิ่มเติมได้ที่ Aroimak ประวัติและความหมายของราเมง

การพัฒนาราเมงในญี่ปุ่น

ญี่ปุ่นนำเครื่องปรุงอย่างโชยุ มิโสะ และเกลือมาปรับใช้ จนเกิดน้ำซุปหลายรูปแบบ

การพัฒนาราเมงในญี่ปุ่นเกิดขึ้นอย่างช้าๆ ตลอดหลายทศวรรษ โชยุราเมงเป็นหนึ่งในรูปแบบแรกๆ ที่พัฒนาขึ้นในโตเกียว ก่อนที่ภูมิภาคอื่นๆ จะพัฒนาสูตรเฉพาะของตัวเองอย่างมิโสะราเมงในฮอกไกโดและทงคตสึราเมงในคิวชู

ราเมงกับเอกลักษณ์ของแต่ละภูมิภาค

แต่ละพื้นที่ของญี่ปุ่นมีสูตรน้ำซุป เส้น และเครื่องเคียงแตกต่างกันตามวัตถุดิบท้องถิ่น

ฮอกไกโดเป็นที่รู้จักสำหรับมิโสะราเมงรสเข้มข้นที่ช่วยให้อบอุ่นในอากาศหนาว ฟุกุโอกะในคิวชูเป็นต้นตำรับทงคตสึราเมงน้ำขุ่นเข้มข้น โตเกียวขึ้นชื่อเรื่องโชยุราเมงรสกลมกล่อม และซัปโปโรมีมิโสะราเมงพร้อมข้าวโพดและเนยเป็นเครื่องเคียงเอกลักษณ์

ส่วนประกอบหลักของราเมงหนึ่งชาม

น้ำซุป

หัวใจสำคัญของราเมงที่มักเคี่ยวจากกระดูกสัตว์ ปลา อาหารทะเล ผัก หรือเครื่องปรุงนานหลายชั่วโมง

น้ำซุปราเมงดีๆ อาจใช้เวลาเคี่ยวตั้งแต่ 4–5 ชั่วโมงสำหรับซุปโชยุ ไปจนถึง 12–18 ชั่วโมงสำหรับซุปทงคตสึ ความเข้มข้นและรสชาติที่ได้จากการเคี่ยวนานนี้เป็นสิ่งที่ทำให้ราเมงร้านดีๆ มีรสชาติที่สูตรสำเร็จรูปไม่สามารถลอกเลียนได้

เส้นราเมง

มีทั้งเส้นตรง เส้นหยัก เส้นเล็ก เส้นกลาง และเส้นใหญ่ โดยเลือกให้เหมาะกับน้ำซุปแต่ละชนิด

เส้นราเมงทำจากแป้งสาลีผสมน้ำด่าง (Kansui) ซึ่งทำให้เส้นมีสีเหลืองอ่อนและเด้งนุ่มเป็นเอกลักษณ์ การเลือกเส้นให้เหมาะกับซุปคือศิลปะของร้านราเมง เส้นบางเข้ากับซุปเข้มข้นที่ต้องการให้ซุปพาซึมเข้าเส้น ส่วนเส้นใหญ่เหมาะกับซุปที่ต้องการเนื้อสัมผัสที่เด้งชัด

เครื่องเคียง

เช่น หมูชาชู ไข่ต้มยางมะตูม หน่อไม้ ต้นหอม สาหร่าย ข้าวโพด และลูกชิ้นปลา

เครื่องเคียงของราเมงไม่ใช่แค่ตกแต่งให้สวยงาม แต่แต่ละชิ้นได้รับการเลือกมาให้เสริมรสชาติของซุปและเส้น หมูชาชูให้ความมัน ไข่ยางมะตูมให้ความนัว สาหร่ายให้กลิ่นทะเล และต้นหอมให้ความสดชื่น

เครื่องปรุงรส

โชยุ มิโสะ เกลือ หรือซอสเฉพาะสูตรช่วยกำหนดรสชาติหลักของราเมง

ในโลกราเมง เครื่องปรุงรสที่เรียกว่า “Tare” คือสิ่งที่กำหนดว่าราเมงชามนั้นเป็นรสอะไร Tare โชยุทำให้เป็นโชยุราเมง Tare มิโสะทำให้เป็นมิโสะราเมง และ Tare เกลือทำให้เป็นชิโอะราเมง โดย Tare จะถูกเติมลงในน้ำซุปพื้นฐานก่อนเสิร์ฟ

ประเภทของราเมงยอดนิยม

โชยุราเมง (Shoyu Ramen)

ราเมงน้ำซุปโชยุสีน้ำตาลใส รสกลมกล่อม กินง่าย เหมาะกับผู้เริ่มกินราเมง

โชยุราเมงเป็นรูปแบบดั้งเดิมที่เก่าแก่ที่สุดในกลุ่มราเมง น้ำซุปสีน้ำตาลอำพันจากโชยุผสมกับน้ำซุปกระดูกไก่หรือหมู ให้รสเค็มกลมกล่อมที่สมดุล ไม่หนักเกินไปและไม่จืดเกินไป เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับคนที่ยังไม่คุ้นเคยกับราเมง

มิโสะราเมง (Miso Ramen)

ราเมงน้ำซุปมิโสะรสเข้มข้น หอมเต้าเจี้ยวญี่ปุ่น มักพบคู่กับเส้นใหญ่ ผัก และข้าวโพด

มิโสะราเมงกำเนิดในฮอกไกโดซึ่งมีอากาศหนาวเย็น น้ำซุปมิโสะเข้มข้นช่วยให้ร่างกายอบอุ่นได้ดี กลิ่นหอมจากมิโสะหมักให้ความลึกของรสชาติที่ไม่มีในซุปชนิดอื่น มักเสิร์ฟพร้อมข้าวโพด เนย และผักลวก

ทงคตสึราเมง (Tonkotsu Ramen)

ราเมงน้ำซุปกระดูกหมูสีขาวนวล รสเข้มข้น หอมมัน นิยมใช้เส้นตรงบางและหมูชาชู

ทงคตสึราเมงได้รับความนิยมสูงสุดในกลุ่มชาวต่างชาติและเป็นรูปแบบที่คนไทยหลายคนรู้จักมากที่สุด น้ำซุปสีขาวข้นได้จากการเคี่ยวกระดูกหมูด้วยไฟแรงนาน 12–18 ชั่วโมง ให้รสมันนัวที่เป็นเอกลักษณ์ ดูข้อมูลราเมงทุกประเภทเพิ่มเติมได้ที่ Wongnai โลกของราเมง

ชิโอะราเมง (Shio Ramen)

ราเมงน้ำซุปเกลือสีใส รสอ่อน กลมกล่อม และมีความอูมามิ

ชิโอะราเมงอาจดูเรียบง่ายที่สุดแต่ทำได้ยากที่สุด เพราะน้ำซุปใสต้องพึ่งพาคุณภาพวัตถุดิบและทักษะการปรุงรสโดยตรงโดยไม่มีมิโสะหรือโชยุมาช่วยซ่อนความบกพร่อง ร้านราเมงที่ทำชิโอะได้ดีมักถือว่ามีฝีมือในระดับสูง

เกียวไค เค ราเมง (Gyokai-kei Ramen)

ราเมงน้ำซุปซีฟู้ดหรือสาหร่ายทะเล มีกลิ่นทะเลและรสเข้มข้นเป็นเอกลักษณ์

ราเมงสไตล์ซีฟู้ดใช้ปลาแห้ง สาหร่ายคอมบุ หรืออาหารทะเลต่างๆ เป็นฐานน้ำซุป ให้กลิ่นทะเลที่ชัดและอูมามิที่ลึกกว่าซุปกระดูกสัตว์ นิยมในโตเกียวและพื้นที่ชายฝั่งทะเล

ทซึเคเมง (Tsukemen)

ราเมงแบบแยกเส้นกับน้ำซุป ใช้วิธีจุ่มเส้นลงในซุปเข้มข้นก่อนกิน

ทซึเคเมงเสิร์ฟเส้นเย็นหรืออุ่นแยกในจานและซุปเข้มข้นข้นมากในชามเล็ก กินโดยจุ่มเส้นลงในซุปแล้วกิน เพราะแยกเส้นกับซุปออกจากกัน เส้นจึงไม่อืดและยังเด้งอยู่ตลอดมื้อ ซุปเข้มข้นกว่าราเมงทั่วไปหลายเท่าเพราะออกแบบมาให้เจือจางด้วยเส้นระหว่างกิน

น้ำซุปราเมงแต่ละแบบต่างกันอย่างไร

ดูข้อมูลประเภทน้ำซุปและความแตกต่างของราเมงแต่ละแบบเพิ่มเติมได้ที่ TrueID Food ประเภทราเมงยอดนิยมที่ควรรู้จัก

เส้นราเมงมีกี่แบบและเลือกอย่างไร

เส้นตรง

มักเข้ากับน้ำซุปทงคตสึหรือซุปที่ต้องการให้เส้นดูดรสได้พอดี

เส้นตรงบางที่ใช้กับทงคตสึราเมงในฟุกุโอกะเป็นตัวอย่างคลาสสิก เส้นบางให้สัมผัสที่เบาและช่วยให้ซุปข้นเคลือบทุกเส้นได้สม่ำเสมอ เส้นตรงกลางเหมาะกับโชยุราเมงที่ต้องการให้ซุปซึมเข้าเส้นได้พอดีในเวลาสั้น

เส้นหยัก

ช่วยอุ้มน้ำซุปได้ดี เหมาะกับซุปโชยุ มิโสะ หรือซุปที่ต้องการให้รสเคลือบเส้น

รอยหยักของเส้นทำให้พื้นที่ผิวสัมผัสกับซุปมากขึ้น ซุปจึงเกาะเส้นได้ดีกว่าเส้นตรง ทุกคำที่กินจะได้ทั้งรสเส้นและรสซุปพร้อมกัน เส้นหยักนิยมในมิโสะราเมงฮอกไกโดที่ซุปเข้มข้นและต้องการให้รสซุปอยู่กับเส้นนานๆ

เส้นเล็กและเส้นบาง

เหมาะกับน้ำซุปเข้มข้นหรือซุปที่ต้องการกินง่ายและสุกเร็ว

เส้นบางสุกเร็วกว่าและให้เนื้อสัมผัสที่เบาและลื่นกว่า เหมาะสำหรับซุปข้นอย่างทงคตสึที่ซุปอยู่แทนที่เส้น หรือสำหรับคนที่ชอบรสชาติของซุปเป็นหลักโดยไม่ต้องการเนื้อสัมผัสของเส้นที่หนักเกินไป

เส้นใหญ่หรือเส้นหนา

เหมาะกับน้ำซุปเข้มข้น เนื้อซุปหนัก หรือราเมงที่ต้องการสัมผัสเด้งชัด

เส้นใหญ่ให้ความเด้งและรสชาติเส้นที่ชัดกว่า เหมาะกับมิโสะราเมงหรือทซึเคเมงที่ซุปเข้มข้นมากและต้องการให้เส้นมีน้ำหนักพอที่จะสู้กับรสซุปได้

เครื่องเคียงยอดนิยมในราเมง

หมูชาชู

หมูตุ๋นหรือลวกปรุงรสที่ช่วยเพิ่มความมันและความเข้มข้นให้ราเมง

ชาชูทำจากหมูสามชั้นหรือคอหมูที่ม้วนแน่นแล้วตุ๋นในน้ำปรุงรสจนนุ่มและซึมรส บางร้านใช้วิธีเผาไฟบนหน้าหมูเพื่อให้ได้กลิ่นหอมและสีน้ำตาลสวยงาม เป็นเครื่องเคียงที่แทบทุกคนสั่งเพิ่มเมื่อไปกินราเมง

ไข่ต้มยางมะตูม

เพิ่มความนัวและเนื้อสัมผัสนุ่ม เหมาะกับราเมงแทบทุกประเภท

ไข่ยางมะตูมราเมง (Ajitsuke Tamago) ต้มจนไข่ขาวสุกแต่ไข่แดงยังเหลวนุ่ม จากนั้นแช่ในน้ำปรุงรสจากโชยุและมิริน ไข่แดงเหลวที่ไหลออกมาเมื่อตัดผสมกับน้ำซุปให้รสมันนัวที่เพิ่มความอร่อยให้ชามราเมงได้ทันที

เม็มมะและต้นหอม

ช่วยเพิ่มกลิ่นหอม ความกรุบ และความสดชื่นให้ราเมง

เม็มมะ (Menma) คือหน่อไม้หมักดองที่ให้ทั้งความกรุบกรอบและรสชาติเฉพาะตัว ต้นหอมซอยบางให้ความสดชื่นและกลิ่นหอมที่ตัดความเข้มข้นของซุปได้ดี ทั้งสองเป็นเครื่องเคียงพื้นฐานที่พบได้ในราเมงแทบทุกแบบ

สาหร่ายและลูกชิ้นปลา

ช่วยเสริมกลิ่นทะเล สีสัน และเอกลักษณ์แบบญี่ปุ่น

สาหร่ายแผ่น (Nori) วางพิงข้างชามให้สีสันและกลิ่นทะเลอ่อนๆ ลูกชิ้นปลา (Narutomaki) ที่มีลายหมุนสีชมพูขาวเป็นเครื่องเคียงคลาสสิกที่หลายคนจดจำจากการ์ตูนญี่ปุ่น

ข้าวโพดและผัก

มักพบในมิโสะราเมง ช่วยเพิ่มความหวานธรรมชาติและความหลากหลายของเนื้อสัมผัส

ข้าวโพดในมิโสะราเมงฮอกไกโดไม่ใช่แค่เครื่องตกแต่ง แต่ช่วยเพิ่มความหวานธรรมชาติที่สมดุลกับรสเข้มข้นของมิโสะ เนยที่ละลายลงในซุปเพิ่มความมันอีกชั้นที่ทำให้มิโสะราเมงฮอกไกโดมีเอกลักษณ์ที่จดจำได้ทันที

ราเมงแบบไหนเหมาะกับใคร

ผู้เริ่มกินราเมง

โชยุราเมงเป็นตัวเลือกที่กินง่าย รสกลมกล่อม และไม่หนักเกินไป

โชยุราเมงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีเพราะรสชาติสมดุลและไม่มีรสใดรสหนึ่งที่โดดเกินไป ถ้ายังไม่แน่ใจว่าชอบราเมงแบบไหน เริ่มจากโชยุก่อนแล้วค่อยๆ ทดลองรสอื่น

คนชอบรสเข้มข้น

มิโสะราเมงหรือทงคตสึราเมงเหมาะกับคนที่ชอบน้ำซุปรสชัดและเนื้อซุปหนัก

ทงคตสึให้ความมันนัวจากกระดูกหมู ส่วนมิโสะให้รสเข้มจากเต้าเจี้ยวหมัก ทั้งสองให้ความรู้สึกอิ่มและพอใจที่โชยุและชิโอะให้ได้น้อยกว่า

คนชอบน้ำซุปใส

ชิโอะราเมงเหมาะกับคนที่ชอบรสอ่อน กลมกล่อม และไม่มันมาก

ชิโอะราเมงให้ประสบการณ์ที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง น้ำซุปใสสะอาด รสอูมามิจากวัตถุดิบคุณภาพดีโดยไม่มีความมันหรือความเข้มมาบดบัง

คนชอบกลิ่นทะเล

เกียวไค เค ราเมงเหมาะกับคนที่ชอบน้ำซุปจากปลา อาหารทะเล หรือสาหร่าย

ราเมงสไตล์ซีฟู้ดให้กลิ่นทะเลที่อบอวลตั้งแต่ชามมาถึงหน้า เหมาะกับคนที่ชอบรสอูมามิจากทะเลและต้องการรสชาติที่แปลกใหม่กว่าราเมงกระดูกสัตว์ทั่วไป

คนชอบเส้นเด้งไม่อืด

ทซึเคเมงเหมาะกับคนที่อยากกินราเมงแบบจุ่มและควบคุมปริมาณน้ำซุปเอง

เพราะเส้นแยกจากซุปตลอดมื้อ เส้นจึงยังเด้งและไม่อืดจนถึงคำสุดท้าย ดูข้อมูลราเมงเพิ่มเติมและประวัติที่น่าสนใจได้ที่ Aroimak ประวัติและเรื่องราวของราเมง

วิธีกินราเมงให้อร่อยยิ่งขึ้น

กินตอนร้อนเพื่อให้ได้กลิ่นน้ำซุปชัดที่สุด

ราเมงควรกินทันทีหลังเสิร์ฟ เพราะเส้นจะยังเด้งและน้ำซุปยังหอม

ราเมงที่ปล่อยทิ้งไว้เพื่อถ่ายรูปนานเกินไปทำให้เส้นอืดและกลิ่นน้ำซุปจางลง กินทันทีที่ชามมาถึงโต๊ะเพื่อสัมผัสราเมงในสภาพที่ดีที่สุด

ชิมน้ำซุปก่อนปรุงเพิ่ม

ช่วยให้เข้าใจรสชาติหลักของราเมงแต่ละชามก่อนเติมเครื่องปรุงอื่น

ร้านราเมงดีๆ ปรุงรสน้ำซุปมาครบแล้ว การเติมซีอิ้วหรือพริกก่อนชิมอาจทำให้เสียรสชาติที่เชฟตั้งใจไว้ ชิมก่อนแล้วค่อยปรับถ้าจำเป็น

กินเส้นคู่กับเครื่องเคียง

ช่วยให้ได้รสชาติและเนื้อสัมผัสครบทั้งเส้น ซุป หมู ไข่ และผัก

ราเมงชามที่ดีออกแบบมาให้ทุกส่วนกินรวมกัน คำที่มีทั้งเส้น ซุป และชิ้นหมูพร้อมกันให้รสชาติที่ครบกว่ากินแต่ละอย่างแยก

เลือกน้ำซุปให้เหมาะกับความชอบ

การเลือกประเภทซุปที่ตรงกับรสชาติที่ชอบช่วยให้กินราเมงได้อร่อยขึ้น

ไม่มีราเมงชนิดไหนที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน ความชอบส่วนตัวคือตัวตัดสินที่ดีที่สุด ลองกินหลายแบบจนเจอที่ใช่แล้วค่อยตามหาร้านที่ทำสไตล์นั้นได้ดีที่สุด

ข้อควรรู้ก่อนเลือกกินราเมง

ราเมงแต่ละร้านอาจมีสูตรเฉพาะ

แม้เป็นราเมงประเภทเดียวกัน แต่รสชาติ ความเข้มข้น และเครื่องเคียงอาจต่างกันตามสูตรร้าน

ทงคตสึราเมงร้านหนึ่งอาจเข้มข้นมากจนหนืด ในขณะที่อีกร้านอาจเบากว่าและมีกลิ่นหอมจากวัตถุดิบอื่นเพิ่มเติม การลองหลายร้านช่วยให้ค้นพบสไตล์ที่ตัวเองชอบในประเภทเดียวกันได้

น้ำซุปเข้มข้นอาจมีรสเค็มหรือมันมากกว่า

ควรกินในปริมาณพอดี โดยเฉพาะผู้ที่ต้องระวังโซเดียมหรือไขมัน

คำเตือน: น้ำซุปราเมงโดยเฉพาะทงคตสึและมิโสะมีโซเดียมสูงมาก ผู้ที่ต้องควบคุมโซเดียมควรดื่มน้ำซุปแต่น้อยหรือเลือกชิโอะราเมงที่มักมีโซเดียมต่ำกว่าเล็กน้อย

เส้นและท็อปปิ้งมีผลต่อความอิ่ม

การเพิ่มไข่ หมู หรือเส้นอาจทำให้พลังงานของมื้ออาหารสูงขึ้น

ราเมงชามพื้นฐานอาจให้พลังงาน 400–600 แคลอรี แต่ถ้าสั่งหมูชาชูเพิ่ม ไข่เพิ่ม และเส้นเพิ่ม พลังงานอาจขึ้นเป็น 800–1,000 แคลอรี ควรพิจารณาเครื่องเคียงที่สั่งตามความต้องการพลังงานในแต่ละวัน

ราเมงไม่จำเป็นต้องมีสูตรเดียวตายตัว

ความหลากหลายของราเมงคือเสน่ห์ที่ทำให้แต่ละชามมีเอกลักษณ์ต่างกัน

สิ่งที่ทำให้ราเมงน่าสนใจคือไม่มีคำตอบที่ถูกหรือผิด ราเมงที่ดีที่สุดคือราเมงที่คนกินรู้สึกว่าอร่อยที่สุด ความหลากหลายของสไตล์ ภูมิภาค และสูตรร้านทำให้โลกของราเมงไม่มีวันหมดสิ่งใหม่ให้ค้นพบ สำหรับ Mepanya แหล่งรวมความรู้รอบครัวและไลฟ์สไตล์ไทย การเรียนรู้เกี่ยวกับประเภทต่างๆ ช่วยให้กินราเมงได้อร่อยขึ้นและสนุกกับการสำรวจโลกของราเมงมากขึ้น

สรุปราเมง เมนูเส้นญี่ปุ่นที่มีหลายแบบให้เลือก

ราเมงมีองค์ประกอบหลักคือน้ำซุป เส้น และเครื่องเคียง

ทั้งสามส่วนทำงานร่วมกันเพื่อสร้างรสชาติและเอกลักษณ์ของราเมงแต่ละชาม

การเข้าใจว่าแต่ละส่วนมีบทบาทอย่างไรช่วยให้เลือกราเมงได้ตรงใจมากขึ้น ไม่ว่าจะเลือกตามซุป ตามเส้น หรือตามเครื่องเคียง

ประเภทของราเมงแตกต่างกันตามน้ำซุปและวิธีเสิร์ฟ

โชยุ มิโสะ ทงคตสึ ชิโอะ เกียวไค เค และทซึเคเมงมีรสชาติและจุดเด่นต่างกัน

รู้จักประเภทซุปเป็นพื้นฐานก่อน แล้วค่อยสำรวจว่าแต่ละร้านปรับแต่งสูตรให้เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองได้อย่างไร นี่คือความสนุกของการกินราเมง

เลือกกินราเมงให้ตรงกับรสชาติที่ชอบ

ผู้เริ่มต้นอาจเริ่มจากโชยุราเมง ส่วนคนชอบรสเข้มข้นอาจเลือกมิโสะหรือทงคตสึราเมง

ไม่ต้องรู้จักทุกแบบก่อนเริ่มกิน เริ่มจากสิ่งที่ฟังดูน่าลองที่สุดแล้วค่อยสำรวจต่อไป ราเมงมีหลายแบบพอที่จะหาประเภทที่ใช่ได้สำหรับทุกคน